ประวัติของ หลุยส์ อาร์มสตรอง ศิลปินเพลงแจ๊ส

หลุยส์ อาร์มสตรอง เป็นหนึ่งในนักดนตรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกเท่าที่เคยมีมา มีอาชีพเป็นนักเล่นทรัมเป็ต กับนักร้อง มีบ้านเกิดในนิวออร์ลีนส์ เสียชีวิต 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1971 หลุยส์ถือได้ว่าเป็นนักร้องที่มีสไตล์ และเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ ซึ่งเป็นแบบอย่างของศิลปินมากมายในยุคสมัยปัจจุบัน ในช่วงชีวิตของอาร์มสตรองมีเพียงหนึ่งในผลงานเพลงของเขา ที่เคยติดอันที่ 1 บนบิลบอร์ดสหรัฐอเมริกา ปี 1964 จากอัลบั้ม ‘Hello, Dolly’ ซึ่งดันผลงานของ Beatles ตกอันดับ 1 นับตั้งแต่เขาเสียชีวิต เพลงของอาร์มสตรองได้รับความนิยมเป็นอย่างมากโดยเฉพาะในอัลบั้ม ‘What a Wonderful World’

อาร์มสตรองเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1971 ในควีนส์ นิวยอร์กซิตี้ ภายในบ้านพักที่เขาอาศัยอยู่ร่วมกับภรรยา เป็นเวลานานกว่า 30 ปี ตอนนี้อาคารได้ถูกเปลี่ยนสภาพใหม่ ให้กลายเป็นพิพิธภัณฑ์ที่อุทิศให้กับศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ งานศพหลุยส์มีเพื่อนศิลปินมากมายมาร่วมแสดงความเสียใจ รวมถึงแฟนเพลงอันเป็นที่รักของเขา มีผู้คนประมาณ 25,000 คนแสดงความเคารพต่อโลงศพใน New York National Guard Armory หลุยส์ได้รับเกียรติให้อยู่ร่วมกับบรรดาศิลปินชื่อดังมากมาย เช่น Bing Crosby, Frank Sinatra, Dizzy Gillespie และ Count Basie

news-Louis-Armstrong-site

เรื่องน่าสนใจในชีวิตของอาร์มสตรอง

  1. อาร์มสตรองบอกกับผู้สัมภาษณ์มานานแล้วว่า เขาเกิดเมื่อวันที่ส 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1900 แต่ในช่วงกลางทศวรรษ 1980 นักเขียนชีวประวัติของอาร์มสตรอง ได้พบสูติบัตรที่แท้จริงของเขา ในนั้นแสดงวันเกิดของเขาเป็น 4 สิงหาคม ค.ศ. 1901
  2. เมื่อสมัยเป็นเด็ก อาร์มสตองเป็นคนที่มีรอยยิ้มกว้าง ทำให้เขาได้ฉายาจากเพื่อนๆ ว่า “Dippermouth” หรือ “Gatemouth” ในช่วงหลังๆ ก็โดนล้อเป็น “Satchmo” ในช่วงทศวรรษที่ 1930 เมื่อนักเขียนคนหนึ่ง ได้พบอาร์มสตรองในพิพิธภัณฑ์ เขาจึงถามว่ารู้สึกอย่างไรกับคำเหล่านี้ ทำให้เราได้รู้ความจริงว่า อาร์มสตรองไม่เพียงรังเกลียดชื่อเหล่านี้ แต่เขายังชื่นชอบชื่อเล่นเหล่านี้มาก จนใช้เป็นอัตชีวประวัติ และจารึกไว้บนเครื่องดนตรีของเขาเองอีกด้วย
  3. พ่อของอาร์มสตรองจากครอบครัวไป หลังจากที่เขาเพิ่งจะเกิดได้ไม่นาน ทำให้แม่ต้องทำงานอย่างหนัก เพื่อหาเงินเลี้ยงดูลูกสองคน อาร์มสตรองถูกรับเป็นบุตรบุญธรรมโดยครอบครัวผู้อพยพชาวยิว ซึ่งเขาได้ถูกเลี้ยงดูอย่างดี มีอาหารให้กินอิ่ม มีงานให้ทำ อีกทั้งยังให้ยืมเงินเพื่อนำไปซื้อเครื่องดนตรี อาร์มสตรองสวมเครื่องประดับชิ้นหนึ่งไว้รอบคอ ด้วยตลอดเวลาชีวิตที่เหลืออยู่เพื่อเป็นเกียรติแก่ครอบครัวผู้รับเลี้ยงเขา มีการตั้งข้อสังเกตว่า อาร์มสตรองฟังพ่อแม่ร้องเพลงในท่วงทำนองภาษายิดดิชกับลูกๆ ของพวกเขา หลายปีต่อมาท่วงทำนองเหล่านี้ก็ปรากฏในดนตรีของเขา